Vasaloppet öppet spar zondag 22 februari 2026

Op Zondag 22 Februari 2026 deden onze leden Wybren en Arlieke mee aan de 90 km Vasaloppet öppet spår. Vanwege de vroege start, verbleven zij de avond ervoor in een kleine stuga in Mora. Omdat zij met de bus naar de startlocatie moesten en een starttijd van 07:50 uur hadden, stonden zij om 03:15 uur op voor koffie en een pannenkoek, als brandstof voor de dag. Na een gezamenlijke start, nog even spannend of deze gehaald werd vanwege de rij voor de WC, gingen zij elk hun eigen uitdaging aan. 

Wybren

Wybren begon naar eigen zeggen rustig aan de eerste lange klim en bereikte na een half uur het hoogste punt. Na dit punt probeerde hij een ritme te vinden met dubbelstokken, wat niet zo lekker ging als normaal op de rolskies, maar toch was hij drie kwartier later bij het eerste tussenpunt Smågan. De afdalingen gingen best lekker maar vlak voor Mångsbodarna ging het hem net iets te hard, hij probeerde met 1 been uit het spoor te remmen, maar helaas ging dit mis en viel hij. Gelukkig geen pijn en door naar het volgende controlepunt. Na 30 kilometer kreeg hij kramp in zijn linker bovenarm, dus in plaats van dubbelstokken ging hij verder met diagonalen. Onderweg kon je op de bordjes bijhouden hoe ver de volgende tussenstop was en de beruchte afdaling van Risberg kwam steeds dichterbij! Met energie gelletjes, bouillon en Blauwe bessensap (blåbarsoppa) bleef de energie op peil, ook voor deze afdaling, die Wybren erg meeviel! Halverwege stond een bordje met Mora 45 kilometer, een speciaal moment voor Wybren en hij was niet de enige die dit bordje met een paar oerkreten verwelkomde. Na een pittig vervolg, met bijremmen, pijn in het lijf en een paar keer vallen, was daar Hökberg (nog 19 kilometer te gaan). Vlak voor Eldris was een bordje met nog 10 km… een bijzonder moment, van de dubbele cijfers af! Eenmaal Eldris voorbij was het echt kilometers aftellen. Dubbelstokkend omhoog de laatste klim, zoals Wybren zei:  “het zal niet schoonheidsprijs gekregen hebben, maar gelukkig is het geen jurysport.” De laatste bocht naar links en op naar de finish. Nog even een kleine versnelling om wat mensen in te  halen en toen was hij over de finish, 90 kilometer gehaald!! Opgelucht, maar ook teleurgesteld over zijn tijd (9.5 uur), was het eerst tijd voor een douche. Daarna ging hij Arlieke zoeken die later aankwam. Door ons lid Peter online gevolgd, had Peter eerder door dat Arlieke al over de finish was dan Wybren! Gelukkig was hij toch op tijd om een mooie finishfoto te maken. 

Arlieke

Doordat het voelde alsof ze opeens vertrokken waren, had Arlieke geen tijd om zenuwachtig te worden. Ze stond achter Wybren bij de start dus in het eerste stuk richting de grote klim kon ze hem nog aardig volgen, maar al snel kwamen er andere mensen tussen hen en ging zij haar eigen weg. De bekende Vasaloppet file had zij geen last van en na 3 kilometer in iets minder dan veertig minuten kwam er eindelijk een einde aan het klimmen, nu zou ze lekker door kunnen skiën. Ook voor Arlieke was het dubbelstokken veel zwaarder dan zij gewend was. Dan maar een tandje rustiger en genieten van de prachtige omgeving!  Na ongeveer anderhalf uur kwam ze aan bij het eerste tussenpunt, Smågan. Op weg naar het volgende tussenpunt, kwamen ook de eerste afdalingen. Hier zag Arlieke best wel tegenop, maar het ging goed. Het was een balans vinden tussen achter mensen blijven, tempo doseren en toch haar eigen ritme vinden. Bij  Mångsbordarna kon ook Arlieke energie opdoen met energie gel en blåbarsoppa. Op naar de volgende klim en beruchte afdaling van  Risberg Backen, berucht van de filmpjes van vallende mensen. Arlieke had inmiddels haar richttijd voor de finish losgelaten en klom rustig omhoog. Het klimmen was voorbij en ineens zag ze allemaal mensen stilstaan. De mensen voor haar gingen naar beneden en ze had goed zicht op de afdaling waar ze zo bang voor was. Die angst verdween als sneeuw voor de zon, terwijl ze met grote verbazing dacht:  “Is dit nou alles?”.  Opgelucht ging zij gecontroleerd naar beneden. Ook bij Arlieke was het 45 kilometer punt een bijzonder moment en na de afdaling voelde het een stuk lichter en makkelijker. Rustig gaat zij door met klimmen, afdalen en een eigen ritme vinden tussen allemaal andere mensen. En dan opeens bij een steile afdaling verdwijnt haar ski onder haar vandaan en ligt ze achterover in de sneeuw, omdat degene achter haar niet remde. Het eerste wat ze voelt is een steek in haar al geblesseerde enkel, die is ingetaped voor de dag. Een vrijwilliger van de organisatie zegt dat er verderop een auto staat, voor als ze niet meer verder kan. Maar dat is geen optie voor Arlieke, op naar de finish! Eenmaal bij Oxberg komt ze op bekend terrein van de 45 kilometer van vorig jaar. Van tevoren had ze bedacht om vanaf hier gas te geven, maar na de val lijkt dat niet zo’n goed idee meer. Gewoon rustig richting de finish. Ook voor Arlieke zijn de laatste kilometers pittig, na nog een val (wss een gelletje in het spoor) gaat de zon langzaam onder. Voor het donker binnen zijn zoals gewenst gaat niet lukken, maar de laatste kilometers door Mora gaan snel. Nog een kleine afdaling gevolgd door een kort klimmetje. Dan de laatste bocht naar links. Vlak voor zich ziet ze nog iemand, dus nog even sprinten om hem in te halen. Precies wanneer zij naast hem is, is daar de finish! Na iets meer dan 11 en een half uur is ze binnen!

Vanuit Bedaf zijn wij super trots op deze geweldige prestatie van Arlieke en Wybren!